End of an era

Εντάξει, ξέρω.
Πολύ μελοδραματικό και πομπώδες.
Έτσι όμως νιώθω!
Τέλος μιας εποχής.

Η μάχη ανάμεσα στο feeling good και το trapped είχε ως αποτέλεσμα να καταλάβω ότι είναι πια καιρός να χωρίσω τα τσανάκια μου με αυτό το εδώ το καραβάκι.
Φιλικά, χωρίς τσακωμούς.

Παροπλίζεται αυτό το σκαρί, όμως δεν βυθίζεται. Θα παραμείνει στην προκυμαία για τους περαστικούς. Τρεισήμισι χρόνια δεν τα διαγράφεις, τουλάχιστον όχι με ελαφριά καρδιά.

Σίγουρα θα τα πούμε στο μέλλον από κάπου αλλού (άλλωστε όλοι ξέρουμε ότι το μικρόβιο του blogging δύσκολα θεραπεύεται -αν όχι ποτέ).

Σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να είστε συνταξιδιώτες στα μπερδεμένα ταξίδια μου.


Εις το επανιδείν.
Φιλώ σας :)

Trapped

Feeling good

Είναι μια όμορφη ημέρα.
Ξύπνησα ανάλαφρη και χαμογελαστή μετά από καιρό.

Νιώθω σαν κάτι να αλλάζει ή να προστίθεται στη ζωή μου. Είναι ένα απροσδιόριστο συναίσθημα και δεν ξέρω αν (και τι) θα συμβεί τελικά, αλλά μ' αρέσει αυτό που νιώθω.
Ελπίζω να διατηρηθεί. Αν όχι, δεν πειράζει.
Θα έχω αυτή την ημέρα να θυμάμαι.

Καλό μήνα :D

3 τραγούδια

Aγαπημένα. Διαφορετικά μεταξύ τους. Έτσι απλά.


...Μυαλό δε θα βάλει
Αυτό το κεφάλι
Θα μείνει για πάντα τρελό
Θα κάνει ο,τι θέλει
Κι ας ξέρει εντέλει
Πως δεν θα του βγει σε καλό

Μυαλό δε θα βάλει
Αυτό το κεφάλι
Δεν έχει καμία λογική
Το βλέπει το ψέμα
Πληρώνει με αίμα
Κι αυτό επιμένει εκεί

Μυαλό δε θα βάλει
Αυτό το κεφάλι
Και κλαίει, υποφέρει, πονά
Μα όσα κι αν πάθει
Τα ίδια τα λάθη
Θα κάνει ξανά και ξανά...



Σ' έναν αόρατο ωκεανό,
μέσα στα ρεύματα σ' ακολουθώ...
Κύμα το κύμα, φιλί το φιλί,
στων οριζόντων τη σιωπή...

Κι ύστερα χάνεσαι στους Τροπικούς,
λύνεις ανέμους, του Αιόλου τους ασκούς...
Κι όταν στο σώμα ξυπνά η αφή,
πια δεν υπάρχει επιστροφή...

Έρχεσαι, φεύγεις και πετάς,
κανείς δεν ξέρει που γυρνάς...
Κι απ' τους ανέμους της καρδιάς
κανένας δε σου μοιάζει...

Γιατί είσαι κύμα που κυλά,
Μοίρα μποέμισσα καρδιά...
Μ' απ' όσα μου 'δωσες κλειδιά
κανένα δεν ταιριάζει...



If you have a deep sorrow
Think about me
If you want to cry
Think about me
You see that i worship
Your divine image
Your infant mouth
That being so small
Taught me to sin...

Οι στίχοι σε ισπανικά και αγγλικά ΕΔΩ.

Ποιος είναι αυτός ο I.K.A.ς;

Αυτός ο ΙΚΑς λοιπόν είναι ένας τύπος που 9 στις 10 φορές σου κάνει τη ζωή δύσκολη.
Συνήθως σου προκαλεί περισσότερα προβλήματα υγείας απ' όσα σου λύνει. Αυτό το παθαίνεις διότι μέχρι να κάνεις τη δουλειά σου -αν την κάνεις-, σου έχει ανέβει το αίμα στο κεφάλι, η πίεση χτυπάει κόκκινο, η καρδιά σου -από τα νεύρα- χτυπάει τόσο γρήγορα όσο τρέχει ο «αμόλυντος» Ουσέϊν Μπόλτ!
Έχοντας ακόμη μια εβδομάδα διακοπών είπα η έρμη να κάνω κάτι εξετάσεις αφού είχα χρόνο. Αφού είμαι ταπί και (καθόλου αλλά δείχνω) ψύχραιμη και αφού τον πληρώνουμε αυτόν τον ρημάδι τον ΙΚΑ, ο εργοδότης μου και εγώ, σχεδόν 600 γιούρος τον μήνα, είπα να πάω εκεί να κάνω αυτές τις «προληπτικού ελέγχου» εξετάσεις.
Ευτυχώς που μου είχε έρθει φώτιση και είχα κλείσει ραντεβού σχεδόν ένα μήνα πριν!
Πάω στον γυναικολόγο να μου γράψει ΠΑΠ, μαστογραφία και υπέρηχο για πολυκυστικές ωοθήκες.
Το ΠΑΠ το έγραψε χωρίς πολλά, αλλά το ντε σου της υπόθεσης είναι ότι το κάνεις στο κεντρικό, στην Πλατεία Θεάτρου (εννοείται ότι πήγα με το bodyguard, διότι μόνη μου δεν ξαναπάω εκεί!).
Με τη μαστογραφία άρχισαν τα όργανα.
- Πόσο ετών είσαι;
- 36.
- Δε χρειάζεται ακόμα, από τα 40.
- Εχμ, η αδελφή του πατέρα μου έχει κάνει μαστεκτομή...
- Από τη μεριά της μητέρας είναι το πρόβλημα.
- Καλά, δεν το γράφετε γιατί ένα άγχος το έχω;
- ...
Το έγραψε, αλλά άρχισε να νευριάζει(!).
Για τον υπέρηχο άρχισε να φυσά και να ξεφυσά.
Για να μην πολυλογώ, το αποτέλεσμα είναι να μου γράψει ορμονικές εξετάσεις (ΟΚ, δεν είχα κάνει ποτέ), αλλά τον υπέρηχο όχι!
- Να δούμε τα αποτελέσματα των ορμονικών και βλέπουμε.

Ρε διάολε από την τσέπη σου θα πάρουν τα έξοδα των εξετάσεων; Τι να δούμε; Ποιο είναι το γαμημένο πρόβλημα να μου γράψεις και τον υπέρηχο; Άλλη δουλειά δεν έχω από το να κόβω βόλτες στο Ι.Κ.Α.;

Με τα νεύρα μου ήδη τσιτωμένα ανεβαίνω στη Γραμματεία να βάλουν άλλη μια τζίφρα και να μου δώσουν τη λίστα με τα συμβεβλημένα νοσοκομεία και ιδιωτικά ιατρεία για τη μαστογραφία. Ο τύπος εκεί, αφού τελείωσε το σαλιάρισμα με δύο μικρούλες, αποφάσισε να βάλει την τζίφρα του (πριν με παραπέμψει μετά στους ελεγκτές -ήμαρτον δηλαδή- για άλλες τζίφρες) και να μου δώσει ένα κολόχαρτο και δείχνοντας το πρώτο (ιδιωτικό) ιατρικό κέντρο στη λίστα μου λέει «εκεί να πας, να κάνεις ψηφιακή, μόνο 30 ευρώ, μη σε στέλνω στα παλιά μηχανήματα του ΙΚΑ».
Εκεί πλέον η πίεσή μου πρέπει να είχε φτάσει, τουλάχιστον, στο 18, εύκολα!

Τι λες ρε μαλάκα; Μου κάνεις χάρη; Γιατί δε λες ότι από εκεί τα παίρνεις;
Ο τύπος είναι τυχερός που δεν έχω χρόνο για τραβήγματα με καταγγελίες κ.λπ. Διότι μια καταγγελία του χρειάζεται διότι ΔΕΝ μου έδωσε ΟΛΗ την λίστα όπως ορίζει η εγκύκλιος του Ι.Κ.Α. και φυσικά για την υπόδειξή του αυτή καθαυτή!

Εννοείται ότι πήγα αλλού, όπου και έμαθα ότι αυτός ο Ι.Κ.Α.ς γράφει πλέον και τις ΨΗΦΙΑΚΕΣ μαστογραφίες. Ο παπάρας, όμως στο δικό μου Ι.Κ.Α., δεν μου το ανέφερε αυτό (πολύ πιθανόν να μη το γνώριζε κιόλας) και έτσι έκανα την απλή.

Συμπέρασμα; Πριν πάτε σ' αυτόν τον διαβολεμένο Ι.Κ.Α. θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει «έρευνα αγοράς» για το τι καλύπτει και δεν καλύπτει, αλλά και να απαιτείτε ολόκληρες τις λίστες συμβεβλημένων νοσοκομείων και ιατρικών κέντρων.

Εννοείται ότι δεν θα έπρεπε να τα κάνουμε εμείς αυτά, αλλά να μας τα λένε από μόνοι τους, αλλά...
Εγώ «έπαθα» και έμαθα, ότι την επόμενη φορά που θα χρειαστώ κάτι, να το έχω κοιτάξει και από μόνη μου.

Για την 1 στις 10 που κάνεις τη δουλειά σου, γρήγορα, σωστά, χωρίς παρενέργειες και με τις καλύτερες εντυπώσεις θα τα πούμε άλλη φορά. Μέχρι τότε σας αφήνω με το ringtone (της φοράς ντε :P). ;)

Update 4/9/09: Ο γ#$*&#$@ #$ ΙΚΑς ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΗΧΟ ΜΑΣΤΟΥ! #$(*@#$#$*&#@$

Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις!

Αυτό λέει η σοφή λαϊκή ρήση και για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι... καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς!
Έτσι είναι κ. Καραλή μου. Δυστυχώς, κάποιοι θυμόμαστε ότι ωρυόσουν στο μικρόφωνο, του σχωρεμένου sportime radio, ότι «Εγώ δε θα γυρίσω ποτέ εκεί».
Από σήμερα λοιπόν 3 με 5 στο «ποτέ εκεί»!

Καράβια XII

Χμφφφφ

Και τώρα;
Τι πρέπει να κάνω εγώ;
Τι εννοούσες;
Γιατί δεν παίρνεις ένα τηλεφωνάκι για να μην έχουμε παρανοήσεις;
Τα νεύρα μου, δεν μπορώ τα υπονοούμενα(?) και τα μισόλογα!

Οοοοφουουου Δευτεριάτικοοοο...

Dreams & Nightmares

Sometimes...

And sometimes...

«Εν πάση περιπτώσει, ελεύθερη πτώση»

«Και πού ήξερες ότι έχω εκπομπή αφού δεν ακούς, όπως λες, τον σταθμό πια;»
«Τόσα χρόνια που άκουγα, ξέρω ότι κάθε Αύγουστο κάνεις εκπομπή Αντώνη.»
Αυτή ήταν η μόνη επικοινωνία μαζί του πριν δύο χρόνια, ένα αυγουστιάτικο πρωινό. Εκείνος στο μικρόφωνο, εγώ από sms.

Από τις πιο όμορφες φωνές που έχω ακούσει στο ραδιόφωνο. Μάθαινα τη μουσική από τις επιλογές του. Μαζί με τον Χρίστο έγιναν το αγαπημένο μου δίδυμο, η μόνη αιτία και αφορμή να γυρίζω –που και που– στον Spor FM τα πρωινά όταν ήταν στην ηχοληψία στην εκπομπή του Μηνά.

Την Τετάρτη αυτό εδώ το καραβάκι έκλεισε τρία χρόνια ταξιδίων. Κάθισα εκείνο το βράδυ να γράψω δυο πραγματάκια, έτσι «για το καλό» που λένε. Άνοιξα και το ραδιόφωνο να ακούσω τα νούμερα όσο θα έγραφα.
Αυτό που άκουσα όμως να βγαίνει από το στόμα του Τσαούση μου έκοψε την αναπνοή «εδώ και τρεις ώρες περίπου ο Αντώνης Μπόκτορ δεν είναι πια κοντά μας».
Ωραία «γενέθλια» από εδώ και πέρα.

Ένα τεράστιο ΓΑΜΩΤΟ μου βγαίνει συνέχεια.
Τι παράξενο, το πόσο μπορεί να σε επηρεάσει κάποιος που δεν έχεις γνωρίσει από κοντά ποτέ.
Τι άδικο αυτό που έγινε. Ξέρω ότι πάντα είναι άδικο, αλλά ειδικά όταν συμβαίνει σε τόσο νέο άνθρωπο, τόσο γεμάτο ζωή είναι ακόμα πιο αδιανόητο.
ΓΑΜΩΤΟ.
Εσύ εκεί πάνω, αν υπάρχεις, είσαι πολύ κακός και άδικος.

«Η αυγουστιάτικη ακροάτριά σου».

Stupid Confused

Πόσο ηλίθιος μπορείς να φανείς σε κάποιο πρόσωπο (του οποίου θέλεις την καλή γνώμη και εντύπωση) εάν σε ξαφνιάσει;
Πόσες φορές μπορείς να χρησιμοποιήσεις την ίδια φράση, συνομιλώντας τρία λεπτά στο τηλέφωνο;
Απάντηση; ΠΕΝΤΕ (μπορεί και έξι, δεν θυμάμαι)!

Ήμαρτον! Ούτε δεκαπεντάχρονο να ήμουν.
Τα προφορικά ποτέ δεν ήταν το φόρτε μου (ήμουν πάντα καλύτερη στα γραπτά) αλλά ποτέ να μη μπορεί να δώσει εντολή το μυαλό στο στόμα να πει κάτι άλλο.

Το λίγο που είχα... πάει το έχω κάψει και με αποδείξεις πλέον.

Βλαξ!

Αμοντάριστες σκέψεις (Vol. 3)

1. Πολύ «μην αγχώνεσαι» κυκλοφορεί στο γραφείο και με βλέπω την τελευταία εβδομάδα του Μαΐου και την πρώτη του Ιούνη να πρέπει να πάω και κάνα ρατζάκι στη δουλειά για να βγουν τα deadline.
2. Ναι μωρή πράσινη αρρώστια. Πέντε. Αλλά αυτό το κοσκινάκι που ΕΣΕΙΣ παίρνετε διαφορά 20 πόντων και μετά ΕΓΩ πρέπει να πάρω 5 λεξοτανίλ και άλλα 5 πρόζακ για να έρθουμε στα ίσια μας καλό είναι να το κόψετε. Εντάξει; Ο Θανάσης σχεδόν ένα μπόι με το κύπελλο και φυσικά πάντα cult με τις γραβάτες του. Μύθος!
3. * Καλό μου κοριτσάκι, εκεί στο χειρουργείο. Η όλη σου έννοια ήταν να δείξεις στον γιατρό πόσο καλή είσαι και πόσο πολύ τον υποστηρίζεις, ώστε ξέχασες να βάλεις το νυστέρι! Το βασικότερο δηλαδή. Το ότι με πήρε κατευθείαν από το προηγούμενο χειρουργείο το ήξερα, όχι επειδή μου πέταξες με υφάκι (σχεδόν αγενέστατα), «πώς το ξέρεις, αφού εγώ σου το είπα;» (δίνω την εντύπωση της ηλίθιας άραγε; ), αλλά επειδή ο άνθρωπος βγήκε να μιλήσει στη μητέρα του προηγούμενου ακόμη με τη μάσκα του χειρουργείου και επειδή εσύ η ίδια ήσουν εκείνη που με ενημέρωσε 1,5 ώρα πριν ότι θα αργήσει. Γιατρέ μου, αν χρειαστεί ποτέ να σε επισκεφθώ ξανά για χειρουργείο, την Ηλέκτρα θέλω γιατρέ μου, την Ηλέκτρα, όπως την πρώτη φορά. Ή στην τελική να φέρω την ενεσούλα μου από την Κρήτη :P
   
4. Δε μας χιέζεις ρε γαύρε με τον Βαλβέρδε και τον Τιμούρι σου; Μας τα πρήξατε (ότι έχει ο καθένας) από τον Δεκέμβρη.
5. Αν δείτε στην TV ότι μια παρανοϊκή δολοφόνησε τον εργοδότη του συζύγου της, να ξέρετε ότι αυτή θα είμαι εγώ!
6. Δε μας παρατάτε ρε πολυμετοχικοί με τα κόμπλεξ τύπου «θα σου δείξω, εγώ ρε, ποιος είμαι, που θα μου πεις εμένα»; Λες και είστε πεντάχρονα παιδάκια; Εδώ το πράγμα κοντεύει να σαπίσει κι εσείς πετάτε σποντίτσες ο ένας στον άλλον σαν την κυρά Νίτσα και την κυρά Μαρία στη γειτονιά.
7. Εύχομαι ο κύριος Ευγένιος να τα καταφέρει. Έκανε τα παιδικά και τα πρώτα εφηβικά μου χρόνια πολύ πιο όμορφα και γλυκά.
8. Μου έχει σπάσει τα νεύρα το statcounter που δεν δείχνει πια καθαρά τις επισκέψεις από google reader. Και υποτίθεται ότι το αναβαθμίσανε.
9. Ποιανού φαεινή (και υποθέτω αναλόγου μίζας) ιδέα ήταν αυτά τα καινούργια λεωφορεία στα οποία όσοι άτυχοι καθίσουν στις αντικριστές θέσεις δεν μπορούν να βάλουν τα πόδια τους και οι τέσσερις, όπως και οι διπλές θέσεις είναι ουσιαστικά μιάμιση; Θα ήθελα πολύ να μάθω. Καλό το φιμέ τζάμι, αλλά να μπορούμε να καθόμαστε κιόλας. Δεν είμαστε όλοι 1.50 και 40 κιλά κύριοι (ας πούμε). Σιχτίρ! Και φτιάξτε το site ώστε να μη χρειάζεται να αλλάζουμε το encoding του browser. Έλεος, 2009 παιδιά. Τόσα φράγκα θα φάγατε για να το φτιάξετε το ρημάδι.
10. Άραγε, πότε ο blogger θα μας έχει τις επιλογές για «ιδιωτικό άρθρο» ή έστω για επιλεγμένους αναγνώστες, όπως το wordpress; ε; ε; ε;

* Τίποτα το σημαντικό. 15 λεπτά υπόθεση. Μακάρι όλα να είναι έτσι στη ζωή μου.

Σας αφήνω με ένα video ρεπετισιόν (δεν είχα όρεξη να φτιάξω κάτι καινούργιο). Επίκαιρο λόγω τίτλου του, αλλά και λόγω όσων άκουσα την ώρα του χειρουργείου. Δεν έχω παράπονο, χρειαζόμουν να γελάσω λίγο. Thank you doc (κι ας μη το δεις ποτέ) ;)